Sol elim gözümdür! Gözümdedir tualim!
Görme bedenimizden ayri ve uzakta ruhumuzun içinde cisimlere uzanan bir çesit dokunmadir. Gözlerimle dokunabildigim sizinde katilabileceginiz "organize varlik" larin ötesindeki sonsuzluga giden yolculuktayim.
Bu olaganüstü yolculukta düzensiz çalkanislarin arasinda bileceligine hayran oldugum yaratigin düsünü ararim. Gözlerim dokunurken "sol elim" nelerin olup bittigini anlatir

Ellerimde tuallerimde... Elim hassas bir ayna olur. Ellerimde tual ile görme organi arasinda büyük bir hassaslik ani olusur. O an için Gözlerimi tual olarak hissederim. Ve havada cisme çarpar oradan gözlerime (tuale) akseder. Bu arada göz cismin yapilisina, sekline, rengine göre sayisiz izlenimler alir. Hatta o ana kadar bilemedigim vasiflari alir.

Iste bu duyumlarin çesitliligindendirki o cismin hayal gözünüze akseder. Gözler yetip artarken görmeye dokunmyi eklemek zaten kuvvetli olan iki atin çektigi arabayi baska yana çeken bir ati kosturmak olur "sol elimin" yaptigi...

Kuslari okyanuslarin derinliginde, baliklari gökyüzünün sonsuzlugunda düslerim. Müzigin rengini, rengin müzigini duyarim. Dogumun, yasamin, ölümün rengi ayni anda bulusur düslerimde. Düslerim bana bazan firtinalar estirir bazanda derinliklere kosturur.
Ve bu düs gezisinde tualimin üzerinde çikarim müzik esliginde firçamin ucunda "RENKLERLE"